Puszkinia cebulicowata w ogrodzie. Kiedy sadzić i jak uprawiać tę wiosenną roślinę?

Puszkinia cebulicowata (Puschkinia libanotica) to niewielka (5-20 cm) bylina cebulowa, pochodząca z Azji. Charakterystyczne dla gatunku są długie, wąskie, ciemnozielone liście. Dzwonkowate kwiaty puszkinii tworzą luźne grona. Kwiatostan rośliny może składać się z od 1 do 20 kwiatów. 

Puszkinia cebulicowata przykuwa uwagę ze względu na nietypową kolorystykę kwiatów – są one bladoniebieskie z ciemniejszymi paskami biegnącymi przez środki płatków. Znane są także odmiany o białych i zielonkawych kwiatach.

Jedną z największych zalet puszkinii cebulicowatej jest wczesny okres kwitnienia. Roślina zakwita już na przełomie marca i kwietnia. Jej kwiaty utrzymują się przez 3-4 tygodnie. Po przekwitnięciu (zwykle w połowie maja) liście rośliny zasychają i przechodzi ona w stan spoczynku.

Puszkinia nie należy do rośliny wymagających. Jeśli chcesz jednak, żeby obficie kwitła, musisz zapewnić jej odpowiednie nasłonecznienie i podłoże. Puszkinie najlepiej czują się na stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Potrzebują luźnego, dobrze zdrenowanego podłoża, o lekko zasadowym lub obojętnym odczynie. Jeśli gleba w Twoim ogrodzie jest ciężka, powinieneś rozluźnić ją za pomocą piasku lub żwiru. W sezonie wegetacyjnym warto dbać o utrzymanie stale wilgotnego podłoża dla puszkinii. Trzeba jednak uważać, by nie przelać rośliny. 

Pielęgnacja puszkinii najczęściej ogranicza się do jej podlewania oraz wiosennego nawożenia. Roślinę możesz nawozić specjalnymi nawozami do roślin cebulowych lub kompostem. Pamiętaj także o regularnym usuwaniu przekwitłych kwiatostanów, aby nie dopuścić do zawiązywania się nasion. Nie próbuj jednak ścinać liści ani pędów – dostarczają one cebulkom cennych składników. Puszkinia jest rośliną całkowicie mrozoodporną, dlatego nie musisz zabezpieczać jej na zimę.

Cebulki puszkinii należy sadzić do gruntu na przełomie września i października. Optymalna głębokość sadzenia to 6-8 cm. Między cebulkami należy zachować odległość 7-8 cm. 

Puszkinia może rosnąć w jednym miejscu przez 3-4 lata. Po upływie tego okresu cebulki (po przekwitnięciu rośliny i zaschnięciu liści) powinieneś wykopać, osuszyć i umieścić w zacienionym, suchym i przewiewnym miejscu o temperaturze 20°C. Jesienią możesz posadzić je na nowym stanowisku. Sadzenie cebulek ułatwią Ci narzędzia ręczne. Dzięki nim szybko przygotujesz podłoże pod rośliny. 

Puszkinia to niezwykle uniwersalna wiosenna roślina cebulowa. Najczęściej jest wybierana do ogrodów skalnych, leśnych, żwirowych i naturalistycznych. Możesz posadzić ją pod drzewami i krzewami liściastymi. Pięknie prezentuje się także w dużych grupach na trawnikach lub obrzeżach ścieżek. Puszkinia nadaje się ponadto do uprawy w pojemnikach. Dla uzyskania najlepszych efektów ten gatunek należy sadzić w grupach składających się z minimum kilkunastu sztuk. 

Puszkinia cebulicowata dobrze komponuje się z:

• krokusami,

• przebiśniegami,

• szafirkami armeńskimi, 

• narcyzami, 

• ciemiernikami,

• kosaćcami,

• cebulicami,

• pierwiosnkami,

• śnieżnikami. 

Jeśli zależy Ci na stworzeniu atrakcyjnej rabaty całorocznej, puszkinie powinieneś posadzić z gatunkami kwitnącymi późną wiosną lub wczesnym latem, takimi jak szałwia omszona, kocimiętka, bodziszek czy tawułka japońska. Zapełnią one puste miejsce na rabatach, gdy puszkinie już przekwitną.

Bibliografia: 

1. Kawollek W., Wielka księga ogrodnika i działkowca, Publicat 2008, s. 364-367.